بيتاي گل

 آدرس وبلاگ بيتا : http://golbita.blogspot.com/

امروز صبح كه مشغول وبگردي بودم . تو وبلاگ دوست داشتني خانه پدر چشمم به لينك

وبلاگ بيتا خورد روش كليك كردم و وقتي باز شد انگار درب يك دنيا شاديرو به روم باز كردن

بيتا دختر ناز ۳ ساله اي هست كه به نظرم حرفاشو به پدر و مادرش ميگه و اونا زحمت

ميكشن تو وبلاگ مينويسن . به هر حال اين وبلاگ براي من كه مثل اكسير شادي و انرژي

بخش بود . جالبه بدونيد در اين وبلاگ به مسايل روانشناسي و تربيتي كودك اهميت زيادي

داده شده من تبريك ميگم به خانه پدر بابت لينك بيتا و پدر و مادر بيتا بابت ابتكار و زحمتشون و

خود بيتا بابت يك دنيا صداقت و پاكي

حتما به اين وبلاگ سر بزنيد و از شادي بيتا كوچولو يك كوله بار بزرگ نشاط هديه بگيريد

جالبه بدونيد بيتا با اين كارش منو به فكر انداخت براي پسرم آرين كه ۴ سالشه وبلاگ درست

كنم . فعلا چند تا عكس از آرين كوچولو براتون ميذارم

ماخذ : http://www.iranianuk.com/article.php?id=13418

از نظر زمین شناسی دره الموت مربوط به دوران سوم و چهارم دوران ميوسن زمین شناسی

است. زمین آن رنگین کمانی از طیف خاکهای رنگی قرمز و خاکستری و سبز بارگه ها و لایه های

گچی – آهکی دولومیتی , گرانیت وگدازه های آتشفشانی است . منابع فلزی , کانی, خاکی ,

شن، سنگ و نمک درلایه های بافت رسوبی – کنگلومرایی این سرزمین وجود دارد ، که بخشی

از آن بهره برداری شده است.

چنار خونبار زرآباد را باید از طریق کارت پستال هایی که مجید نوراله پور عکاس آن به چاپ رسانده دیده باشید. نوراله پور از عکاسان باسابقه قزوین است. نوراله پور به شدت پایبند این است که روی این موضوع کار کند و تا به حال چندین بار توانسته این عکسها را به انتشار برساند. او عکسهایش را در روز و شب عاشورا با حداقل امکاناتی که روستا دارد به نمایش می گذارد. تلاش های او در ثبت این موضوع باعث هجوم شیفتگان امام حسین به آن محل شده است. "

از بخش خبر سایت عکاسان قزوین 20 اسفند 82

با کلیک بر نمونه کوچک به گالری عکس های نورالله پور بروید.

یک شعر زیبا درباره الموت به من و دوست داران الموت زیبا هدیه کرد

رها اسم مستعار دوست خوبمه و اشعارشو تو وبلاگ خلسه های درد میذاره :

الموت نامه ر.رها

تقديم به عاشقان الموت و سكوت :

يه بهشت از ما جداست ، راهش از بين دلاست

" الموت " دژ عقاب ، يه نگين رو سقف ماست
بين كوههاي بلند خفته اين ابرو كمند
نشونش ميدم برين ، عاشقاش چقدر كمند ...
يادگار درد ماست ، حرمت دژ بلند
درد جعل اصلمون ، قيمتش زدن به چند؟ ...
خط زدن رو تاريخش ، صد تا مهر روي لباش
نيزه يه مشت شبح ، روسر درد و دلاش
مردمش تو روستاهان ، عقاباش اون بالاهان
پيرا با پينه و چين ، عمريه رو زمينان
زالزالك ، گردو و سيب ، صد تا دشت صدها جريب ...
"پونس" و زيتون سبز ، جووناش چه بي فريب
بعضيا رفته فرنگ ، بعضي شكار يوزپلنگ
خونه هاش ديوار گلي ، حصاراش سبزه با سنگ
جمع كوه و دشت و رود عقل و هوش من ربود
جزو عمر من نبود ، خواب نبود رويا نبود ...
رقص باد و مه رو كوه ، دره هاش چه با شكوه
از "معلمش" تا "روچ" ، از "اوان" تا "شانه كوه"
ما سه تا رفيق بوديم ، يكيمون ميگفت بريم
حالا اون شده "سكوت" ، مابقي چن تا تنيم
خسته بود ازين سراب : زندگي روي حباب
يه شبي راه افتاديم ساده در پي جواب ...
...خيس و بارونزده بود ، نقشه اي تو كار نبود
همه خنده روي لب ، جيب و راه مهم نبود
در همون شروع راه ، طعنه زد جواب ما :
كه يه عمر گذشت و رفت ، آه ازون منطق ما ...
چه شبا تو راه بوديم غم نبود يكي بوديم
جاده،شب،جنگل و ماه ، تا بهشت تو خواب بوديم
همه چي خودش رسيد ، خط سرخ رو عقل كشيد
كاش ميشد بازم بريم ، عمرمون به شب رسيد
وه ازون جاده و راه ، كم نبود از خود ماه
آشيون يك عقاب ، زنده شد تو قلب ما
صبح زندگي دميد ، غصه از دلا پريد
الموتِ بي رياست ...عاقبت جواب رسيد
دختراي گل بپوش ، مستي و باده به نوش
ديواراش تمشك و نور ، خنك نسيم تو گوش
يه غروب رو تخته سنگ رو به كوهسار قشنگ
دور هم جمع ميشديم قصه از كبك و پلنگ ...
برگ سبز گردوهاش سايه رو غريبه هاش
صداي شرشر جوي ، نيمه شب تو كلبه هاش
مردمش خنده به لب ، ساده چون ململ شب
لهجه دار و پر صفا ، وه ازون نغز و طرب ...
جوونيش گذشت و رفت ، سد رو رود يادم نرفت
ديواراش آجري شد ، جاده خورد ، باكره رفت ...
چي شد اون همه صفا ، كجا مردن اون دلا
كه يه مشت حريص خاك ، زدنش چشم بلا
با تو اي دژ عقاب ، زنده مانده اين جواب
خاك سرخت اي گهر ، خار چشم هر نقاب ...

مطالب و عکس های جالبی از الموت داره

البته به زبان انگلیسی

http://www.intercaspian.com/photobank/ir/tehran/pb_tehran6.html

Invasion of paddy fields by wild boars during the harvest season inflicts millions of rials in damages on farmers in Alamut, Qazvin province, the Persian daily Iran reported.
The wild boars destroy close to 400 kg of rice in paddies annually.
Alamut region has turned into a proper habitat for wild boars which have become a plague for local farms.
Apart from destroying paddy fields, the animals do much harm by breaking trees, uprooting alfalfa, eating and destroying lentils, peas and beans.
Even the shooting down of 104 boars last year did not help much in controlling the population of the beast. Wild boars have a high reproduction rate. It is difficult to get a good handle on the number of wild boars in Alamut region and the speculations are not scientifically founded.
Elaborating on how hunting permits are issued, head of Qazvin Department of Environment noted, “Permits are issued for qualified huntsmen with the approval of rural Islamic councils and the district governor’s office. The animals’ corpses are annihilated after hunting.“
Sassan Alinejad recalled that 97 permits had been issued during March 21-Sept. 22 this year which led to the killing of 41 wild boars, compared with 118 hunting permits issued and 104 beasts killed last year (ended March 20).
Wild boar attacks have become more frequent and violent in recent years. But DoE officials have not been successful in reining in the animals’ population, because of the recurrent nocturnal attacks and the large distance between farmlands.

  نوشهر، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۶/۰۲/۲۴‬

بر درش مي کوبد ، جاي من اينجا نيست

مي نويسم هر چند ، کاغذم سيمانيست

افتخاري دارم ، افتخاري عاليست

کلبه اي کاه گلي ، موطني روياييست

آري انديشه مکن ، ريشه ام آباديست

ساکن زندانم ، هدفم آزاديست

روزگارم غمگين ، خاطرات وطنم پر شاديست

زادۀ دامنۀ البرزم ، مادرم خوبانيست

آرزويم علم روز و ثروت دنيا نيست

عطر خاک نمناک ، و شبي مهتابيست

لذتم خوابيدن ، در ميان رخت خواب سرديست

که صداي شرشر آب زباغ ، حاکي آباديست

ياد شبگرديها ، در دلم پنهان نيست

سردي تابستان ، نزد من رويا نيست

ديگر آن تير کمان ، همۀ دلخوشي دنيا نيست

قابي از جنس دروغ ، زينت انسانيست

                                                   سکوت

شبي غمگين              غمي سنگين

                                                     وفرهادي ملول از دوري شيرين

رخي زرين               که شد زنگين

                                                     زفقدان محبت اندراين خشکسالي ديرين

چه رنج آور                    غم مادر

                                                     واطفالي که در تقدير اين خانه شدند پرپر

چه درد آور                    خيال سر

                                                              که پايان ميدهد غم را زني با شهرت همسر

از آن بدتر            حيات آدمي ديگر

                                                     ومردم منتظر تا بنگرند نقش جديد طفل بازيگر

چرامادر چراهمسر چراآن طفل بازيگر

                                                     زآتشهاي بخت من شوند انبوه خاکستر

کنم زاري                    زدشواري

                                                     که بابائي نبوده اهل دينداري

چه اجباري                  که بيماري

                                                     مرض را ميکند بر کودکش ساري

پدر مجبور                کمي هم کور

                                                     چرا کودک شود از رنج او رنجور

کسي از دور              خورد انگور

                                                     چرا نسلي شوند از شرب او مسکور

       شب ابري        و         بي صبري

                                                    چرا يارب به من دادي چنين ره توشهء جبري

گهي شعري    گهي ازفرط بي مهري

                                                     گهي هم نيمه شب با خود خيال جادووسحري

نه همرازي                 نه همسازي

                                                     قضاوت را چگونه ميکند بر آدمي قاضي

نمازي را                   شود راضي

                                                     که صد رحمت به آن طفلي که با گل ميکند بازي

يکي هموار                 يکي دشوار

                                                     برايش زندگي در پشت اين ديوار

تعجب وار                     عاجزوار

                                            نگاهت ميکنم يارب به اميد رهايي ازفشارسخت اين آوار

                                                             سکوت

مسلسلي داري خدا

زيرش خشاب پر فشنگ 

هر تير اون يه آدمه

دنياي تو ميدون جنگ 

 فقط اشاره ميکني 

  رو ماشه مسلسلت

پرتاب ميشه هر آدمي 

 به يک نشوني بنگ وبنگ  

  يکي يکي ميان بالا

فشنگهاي قطار تو   

يعني تو هر ثانيه اي  

  يه آدمه توي تفنگ

تو اين همه دود و صدا 

  از هر کي پرتاب ميکني

  يه پوکه بر جا ميمونه

تو غربت ميدون جنگ 

 يه تيکه آهن سياه  

 که ديگه باروت نداره

يکي دو روز نمي کشه  

 پوکه ما ميزنه زنگ

منم يه گوشه از خشاب

بدون شک تو نوبتم 

 يک عالمه فکرو خيال  

  نمايش اين وقت تنگ

ازت ميخوام وقتي که من  

 فشنگ شليکت شدم 

  نشونه رو خوب بگيري

   پوکه من ميزنه لنگ

           سکوت         

به ظاهر دلقکم ، اما تو مي داني ، که لبخندم

نقاب کهنه ايست از درد

به خورشيدت قسم اين درد، نه آن درديست که آدمها

 به وقتش سوي تو دست دعا دارند:هراس مال دنيا و

 سلام جسم بيمار و، فراز جاه و دينار و

گهي ديدار ليلي و، گهي هم پيروي کردن

ز اجداد و نياکانش، و حتي لحظه اي با خود نيانديشد:

نماز صبح و شام من ، دعاي پر کلام من

محاسن يا که رنگ سبز شال من ، حجاب بي ثبات من

مخالف بر مسير حق ، توسل بر امام راه حق کردن

چه سودي بر دلم دارد ، به هنگامي که من ترس از

 نبود قوت فردا روز خود دارم

ويا وقتي که از اجساد بي جان درون خاک مي ترسم

 واز مرگي که پايان ميدهد آغاز ننگين 

جهالتهاي انسان را گريزانم  

چه سودي بر دلم دارد زمانيکه ضعيفي در جوار من

نه آرامد ، ز درد گشنگي هر روز

وليکن من ز پرخواري ، هر از گاهي طبيبي بر سرم آرم

که موزون سازد اين اندام بي حاصل براي خلق دنيا را ،

وغافل از درون خود که محتاج هزاران طب و دارو است

که صبح وظهر و عصر و مغرب و شب

طبيبي نسخه اي پيچد براي روح بيمارم

تو گفتي عاشق من شو

گر از مبدا به قصد حق سفر داري

نخست دست از جفا بر خلق من ، هر لحظه برداري

پس از آن نفس خود زين کن ، که عامل ،واجبم باشي

اگر اينها که من گفتم ، تو اينک فاعلش باشي

بجو در خود دمي يابي، که گويي طائري باشي

ادامه دارد                                                                سکوت

 تو شهرمون يه گربه بود                      گربه ما افسرده بود

زشت و كثيف تو آشغالا                      همش عذاب همش بلا

دلهره از طفل و بزرگ                        فكر گريز از سگ و گرگ

غم واسش عادت شده بود                     عذاب سعادت شده بود

يه روز تو شهر فرشته ديد                    از خوشحالي هوا پريد

فرشته هم گربه رو ديد                         شادي گربه رو شنيد

گربه اومد تو بغلش                             با پوست و موي چغلش

فرشته گفت اين جاي تست                    گربه رو برد تو خونه شست

ميگفت پيشي دوست دارم                      به جز تو عشقي ندارم

فرشته خيلي خسته بود                         گربه دلش شكسته بود

حرف همو مي فهميدن                         تو شهر با هم مي چرخيدن

تا اينكه يك صبح گربمون                     از خواب بلند شد نگرون

ديد كه بازم تو آشغالاست                     دويد به چپ دويد به راست

هرچي ميگفت فرشته جون                   هر چي دويد دوون دوون

جواب نداد بهش كسي                         ديگه نداشت هم نفسي

كاش كه ميگفت چي شد كه رفت             منو گذاشت تو شيش و هفت

وقتي كه ديگه نااميد                           از بي كسي پشتش خميد

مي خواست بره تو كوچه ها                 نشون سنگ بچه ها

اما چقدر سخت شده بود                      چقدر بد عادت شده بود

زباله ها بد بو بودن                           مردم چقدر بد خو بودن

گربهْ زشت پوست كلفت                       حالا فقط از عشق مي گفت

چقدر بده فرشته ها                             ميان سراغ گربه ها

گربه اگه تنها باشه                             بهتره تا تنها بشه

سرما اگه گرمه براش                         سنگها اگه نرمه براش

دليل داره چون نديده                           شب با پري تا سپيده

سكوت

روزاولي كه من ديدمو عاشقت شدم              نميدونستم كه بالاتر از عشق هم چيزي هست

روزاولي كه خنديدي و ديوونت شدم              نميدونستم كه ديوونه تر از ديوونه هست

من كه آرزوم فقط پرتوي از يك شمع بود        چشامو باز كردمو خورشيد و ديدم توي دست

بخدا اهل مي و شراب و مستي نبودم            نميدونم كه چي شد بهم ميگن مردك مست

كوير خشك چشام كه آب واسش افسانه بود     چشمه اشك اومد و رو خشكياش سبزه نشست

دوستدارم ببوسمت يا سر رو پاهات بذارم      كاش ميشد دستاي من به گردنت حلقه مي بست

وقتي آدم تنها ميشه              وقتي تو جمع منها ميشه

وقتي ميگن دوست داريم        اما ريا رسوا ميشه

وقتي چشات منتظرن            که اين خدا پيدا ميشه

وقتي محبت ميکني              جواب ميده اون با تيشه

آب نميدن خشک ميکنن         ساقهء گل رو با ريشه

قيچيه باغبوني آخه               همدم گلها نميشه

چقدر تفاوت ميکنه               دنياي سنگي با شيشه

لطافتا با سنگدلي                 يواش يواش عوض ميشه

فقط تو رويا ميمونه             شب سياه مهتابي شه

وقتي درخت توي بهار          از خواب غفلت پا ميشه

شکوفه بارون ميکنه            اميد داره بهاري شه

خدا چرا اميد ميدي             وقتي که باز خزون ميشه

با تو من آموختم فصلي دگر از زندگي             با تو من آموختم نوعي دگر از بندگي

با تو من سقفي زدم بر كلبه تنهاييم                  در اسارت من چشيدم شربت آزادگي

داده ما را خالقم گلبوته اي از جنس خود           با تو من گلبوته را بنشانمش بر زندگي

زحمت پروردش بر قلب پرمهرت بود             اجر زحماتت نثارت يك بغل شرمندگي

در كمال ناتواني شاعري را پيشه كردم           سالروز با تو بودنها مبارك سنبل بخشندگي

پرشین بلاگ طی اطلاعیه ای اعلام کرد: دامنه اینترنتی PersianBlog.com مورد تعرض و سرقت هکرهای عراقی قرار گرفته است. بدنبال حملات هکرهای عراقی به دامنه اینترنتی پرشین بلاگ اختلالاتی در بزرگترین سرویس دهنده اینترنتی ایرانی ایجاد شده است. بنا به اعلام پرشین بلاگ، حملات به سرور و بانک اطلاعاتی بیش از هشتصد هزار وبلاگ فارسی به هیچ وجه موفق نبوده و اطلاعات کاربران و نوشته های تمام کاربران در سلامت و امنیت کامل در سرورهای پرشین بلاگ قراردارد. بنا به این گزارش اختلالاتی از حدود ساعت 4 صبح روز چهارشنبه (امروز) از لایه DNS دامین در تعدادی از سرویس دهنده های اینترنت قابل مشاهده است. پرشین بلاگ در اطلاعیه خود به کاربران اطمینان داده که اطلاعات و محتوای فارسی پرشین بلاگ از آسیب محفوظ بوده و هیچگونه دسترسی به سرویس دهنده و اطلاعات کاربران اتفاق نیفتاده است. این اختلالات برای تمامی کاربران قابل مشاهده نیست ولی اکثریتی از چهار میلیون مخاطب روزانه پرشین بلاگ با آن مواجه هستند که با همکاری شرکت خارجی عرضه خدمات دامین در حال پیگیری و رفع میباشد. هکرها در این حمله با درج عباراتی موهون و ضد ایرانی تلاش کرده اند حرکت خود را عربی جلوه دهند. این اتفاق سال گذشته نیز به همین شکل اتفاق افتاده بود که برای ساعاتی اختلالاتی در اولین سرویس وبلاگ فارسی ایجاد کرده بود.

 ماهيتابه رو روشن ميكنن ۳- تخم مرغها رو ميشكنن و همراه نمك

توی ماهيتابه ميريزن ۴- چند دقيقه بعد نيمروی آماده رو نوش جان

 ميكنن پسرها: ۱- توی كابينتهای بالايی آشپزخونه دنبال ماهيتابه

ميگردن ۲- توی كابينتهای پايينی دنبال ماهيتابه ميگردن و بلاخره

پيداش ميكنن ۳- ماهيتابه رو روی اجاق گاز ميذارن ۴- توی ماهيتابه

روغن ميريزن ۵- توی يخچال دنبال تخم مرغ ميگردن ۶- يه دونه تخم

 مرغ پيدا ميكنن ۷- چند تا فحش ميدن ۸- دنبال كبريت ميگردن ۹- با

فندك اجاق گاز رو روشن ميكنن و بوی سركه همراه دود آشپزخونه رو

بر ميداره ۱۰- ماهيتابه رو ميشورن (بگو چرا روغنش بوی ترشی

 ميداد!) ۱۱- ماهيتابه رو روی اجاق گاز ميذارن و توش روغن واقعی

 ميريزن ۱۲- تخم مرغی كه از روی كابينت سر خورده و كف آشپزخونه

 پهن شده رو با دستمال پاك ميكنن ۱۳- چند تا فحش ميدن و لباس

 ميپوشن ۱۴- ميرن سراغ بقالی سر كوچه و 20 تا تخم مرغ ميخرن و

برميگردن ۱۵- تلويزيون رو روشن ميكنن و صداش رو بلند ميكنن ۱۶-

روغن سوخته رو ميريزن توی سطل و دوباره روغن توی ماهيتابه

ميريزن ۱۷- تخم مرغها رو ميشكنن و توی ماهيتابه ميريزن ۱۸- دنبال

نمكدون ميگردن ۱۹- نمكدون خالی رو پيدا ميكنن و چند تا فحش

ميدن 20- دنبال كيسهء نمك ميگردن و بلاخره پيداش ميكنن 21-

نمكدون رو پر از نمك ميكنن 22- صدای گزارشگر فوتبال رو ميشنون و

ميدون جلوی تلويزيون 23- نمكدون رو روی ميز ميذارن و محو تماشای

فوتبال ميشن 24- بوی سوختگی رو استشمام ميكنن و ميدون توی

آشپزخونه 25- چند تا فحش ميدن و تخم مرغهای سوخته رو توی

سطل ميريزن 26- توی ماهيتابه روغن و تخم مرغ ميريزن 27- با

 چنگال فلزی تخم مرغها رو هم ميزنن 28- صدای گـــُـــــــل رو از

 گزارشگر فوتبال ميشنون و ميدون جلوی تلويزيون 29- سريع برميگردن

 توی آشپزخونه 30- تخم مرغهايی كه با ذرات تفلون كنده شده توسط

چنگال مخلوط شده رو توی سطل ميريزن 31- ماهيتابه رو ميندازن

توی سينك 32- دنبال ظرفهای مسی ميگردن 33- قابلمهء مسی رو

روی اجاق گاز ميذارن و توش روغن و تخم مرغ ميريزن 34- چند دقيقه

 به تخم مرغها زل ميزنن 35- ياد نمك ميفتن و ميرن نمكدون رو از كنار

 تلويزيون برميدارن 36- چند ثانيه فوتبال تماشا ميكنن 37- ياد غذا

ميفتن و ميدون توی آشپزخونه 38- روی باقيماندهء تخم مرغی كه كف

آشپزخونه پهن شده بود ليز ميخورن 39- چند تا فحش ميدن و بلند

ميشن 40- نمكدون شكسته رو توی سطل ميندازن 41- قابلمه رو

برميدارن و بلافاصله ولش ميكنن 42- چند تا فحش ميدن و

انگشتهاشون كه سوخته رو زير آب ميگيرن 43- با يه پارچهء تنظيف

قابلمه رو برميدارن 44- پارچه رو كه توسط شعله آتيش گرفته زير

پاشون خاموش ميكنن 45- نيمروی آماده رو جلوی تلويزيون ميخورن و

چند تا فحش ميدن

 1:ما امروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر

داریم راحتی  بیشتر اما زمان کمتر.

2:مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر

اگاهی بیشتر اما قدرت تشخیص کمتر داریم.

3:زندگی ساختن را یاد گرفته ایم نه زندگی کردن را تنها

 سالهای عمر را به زندگی افزوده ایم نه زندگی را به

سالهای عمر.

4:ساختمان های بلند تر اما طبع کوتاه تر بزرگراه های

پهن تر اما دید  گاه های باریکتر.

5:فضای بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضای درون را

شخصيتهای موفق و شاخص ؟؟؟؟؟

یارو بدون پول با چک بی محل سر ۲۰ تا کارگر رو کلاه میذاره به فروشنده ها دروغ میگه یک کارخونه میزنه . بعد از چند ماه کارخونش راه میفته به سود دهی میرسه بعد اگه آدم خوبی باشه میره پول کاگرها و فروشگاهها رو میده . ولی حالا شده یک کارخونه دار موفق که از هیچی به اینجا رسونده خودشو . همسرش و تمام فامیل و دوستان بهش میگن آفرین ما به تو افتخار می کنیم و همیشه اونو به عنوان سنبل موفقیت میزنن تو سر بچه هاشون . بهترین ماشینو سوار میشه بهترین خونه رو میسازه . حرف از فرهنگ بالا میزنه و شاید گاهی وقتا به یک کارگر مستحق  هم کمک کنه و بهش به چشم ترحم نگاه کنه و نصیحتش کنه که ما از زحمت به اینجا رسیدیم . غافل از اینکه همون کارگرها بودن که اونو به اینجا رسوندن خانواده ۲۰ یا ۳۰ نفر کارگر بودن که ماهها بخاطر دروغ و طمع و بدقولی اون طعم فقر و گرسنگی رو چشیدن خدا میدونه چند تا بچه کوچیک سوء تغذیه گرفتن .

 واقعا شما هم به این آدما که تو جامعه ما فراوونن میگین موفق ؟

شخصیت های بی عرضه و کودن ؟؟؟؟

یارو همه رقم هنر بلده اما یکسری معیارها و ارزشها حالیش میشه . دوست نداره واسه پول گرفتن به کسی رو بزنه وقتی کسی پولشو نمیده با خودش میگه شاید نداره . واسه پیشرفت کارش دروغ نمیگه . به دیگران اعتماد می کنه . مردم گلمونم دنبال یک نفر مثل این میگردن پولشو نمیدن . همش پیشش مینالن که نداریم . از اعتمادش سوء استفاده میکنن . رقیباش زمینش میزنن و ....  آخرش این بنده خدا دست به هر کاری میزنه کم میاره . ورشکست میشه . بعد همه بهش میگن بی عرضه اهل کار نیست . تنبله . احمقه و ....  .  همسرش بهش سر کوفت میزنه و این باعث اختلاف خانوادگی میشه . جنگ و دعوا تو خونه شروع میشه اعصابش کمکم بهم میریزه افسرده میشه خسته میشه شاید اگه زمینش باشه معتاد بشه و ....... حالا دیگه اصلا نمی تونه موفق بشه . حالا دیگه سر کوفتا و تمسخرها نمیذاره سرشو بلند کنه و خلاصه اینکه یک انسان یک زندگی فقط بخاطر صداقت و شعور بالا از بین میره . پوچ میشه .

واقعا شما از اون دسته اید که به این آدما میگید بی عرضه و کودن ؟

اگه شما از اون دسته اید که به ۲ سئوال بالا جواب بله میدید باید بدونید هر چند شرایط اقتصادی جامعه باعث فقر و فشار رو این افراد میشه اما از اون دردناکتر همین طرز تفکر شماست که یک آدمو به این مراحل میکشونه . تک تک طرز فکر های ما آدما جمع میشه یک فرهنگ میشه و این فرهنگ میلیونها آدمو بدبخت میکنه .

یک نفر که تو خیابون با همسرش داره میره . یک جای توقف ممنوع همسرش میگه اینجا وایستا من خرید کنم . اونی که فکر و شعور نداره می ایسته و دقایقی یا ساعتی در اون خیابون ترافیک ایجاد میکنه و چندین نفر به کار های ضروریشون نمیرسن . اما وقتی همسرش میاد خوشحاله و از این آدم بی فکر تعریف میکنه و زندگی شادی دارن .

اما اونی که شعور داره و به همه چی فکر میکنه اونجا نمی ایسته و همسرش ازش ناراحت میشه و هزاران بگو مگو و ناراحتی .

اگه درست فکر کنیم میبینیم دوروبرمون پر از این اتفاقهاست که ما عمیق حسشون نمی کنیم فقط در نهایت قضاوت می کنیم  : فلانی موفقه فلانی بی عرضه است . اون آدم شادیه اون یکی افسرده و ..........

صفحه نظراتو باز کردم دیدم دوست خوبم یا بهتره بگم دوست خوب همه الموتیها آقای رشوند

لطف کردن و نوشتند که اسم روستا آتان هست ( ماسوله الموت )

تازه یادم اومد که این روستا همون روستاییست که بر فراز کوه روبروی روستای ما بالاروچ قرار

داره و من از بچگی همیشه دورنمای آتان رو دوست داشتم و آرزو داشتم از نزدیک ببینمش

مخصوصا شبها وقتی چراغاش مثل ستاره دیده میشدن

حالا نمایی دیگه از روستای آتان رو امروز میذارم تا دفعه بعد که عکسشو دیدم یادم بیاد که

این همون روستای رویاییه من در الموته

برای مشاهده عکس روی ادامه مطلب کلیک کنید

این زاویه را خیلی دوست دارم چون از سمت غرب قسمتشرق الموت را به تصویر کشیده .

در انتهای این تصویر مناطق بکر الموت وجود دارد که زادگاه زیبای من بالاروچ هم آنجا قرار دارد .

منطقه ای که به دلیل بن بست بودن کمتر در معرض تخریب انسان قرار گرفته

استان قزوين بدليل استقرار فرقه اسماعيليه در منطقهٔ الموت داراى قلاع بسيارى است که در لابه‌لاى رشته‌کوه‌هاى البرز قرار گرفته‌اند. تاکنون بيست و سه قلعه در منطقهٔ الموت شناسايى شده است.

یادمه بچه بودیم این گلها رو میکندیم و یک مغز گردی وسطش بود می خوردیم

که تقریبا تو همه روستاهای الموت میشه مشابهشو پیدا کرد